Press

                       

Rockingathens E-Zine

"Κιθάρες βουτηγμένες στο overdrive, φωνητικά μελωδικά αλλά και με γρέζι που κάτι έχουν πάρει από τα τιμημένα 90’s και πιό συγκεκριμένα μου θύμησαν Νirvana, Bush, Incubus και Creed, ενώ ο δίσκος έχει ένα ατελείωτο groove που δεν σε αφήνει να μέινεις ακίνητος ούτε λεπτό. Nομίζω αν έπρεπε να διαλέξω ένα κομμάτι από το album θα διάλεγα το “Betray me” το οποίο είναι πραγματικά σπαραχτικό, όπως ήταν και στο live άλλωστε. Θα μου πείς “συνηθισμένη δομή κομματιού, κλισέ στίχοι και τα έχουμε ξανακούσει από άλλους τόσους” και θα σου απαντήσω “ναι, αλλά οι Breath After Coma δεν είναι οι άλλοι τόσοι.”

Τα παιδιά φαίνεται ότι έχουν δουλέψει αρκετά πάνω σε αυτό το άλμπουμ και δεν πρόκειται για ένα μουσικό πασάλειμα παρά μόνο για αυτό που έλεγε η καρδούλα τους. Kαι μόνο για αυτό αξίζει να τους τσεκάρετε!"

Rockap.gr E-Zine

"Συνολικά ο δίσκος χαρακτηρίζεται από την πολύ καλή συνοχή και την ροή μεταξύ όλων τον κομματιών. Όποιος τους έχει δει ζωντανά ξέρει γιατί αφού και στο σανίδι και στο στούντιο αποδεικνύεται η μουσική ικανότητα των παιδιών. Εξαιρετική μνεία θα πρέπει να γίνει και στην αστεράτη παραγωγή που δεν χάνει από πουθενά, τονίζοντας μάλιστα και το συναυλιακό «γρέζι». Έγινε από την ίδια την μπάντα και τον Δημήτρη Καρπουζά αλλά και την μίξη και το μάστερινγκ από τον Ben Mclusky στο Snap Studios του Λονδίνου. Επισης φοβερό και το χρωματιστό εξώφυλλο από τον Λέλος Ματθαίος με την κοπέλα με τα ψυχεδελικά μάτια!

Με αυτήν τους την κυκλοφορία κάνουν δυναμικό ντεμπούτο και προϊδεάζουν για μεγάλα πράγματα που θα έρθουν."

 

Rockway.gr E-Zine

"Ντεμπούτο ΕΡ, με καλή παραγωγή και έξυπνο κολλάζ στο εξώφυλλο.

Ήδη φαίνεται πως οι φρέσκοι Breath After Coma αντιμετωπίζουν επαγγελματικά το σπορ της μουσικής.

Με το πρώτο κομμάτι “Everyday King” ακούω επιρροές από Pearl Jam και σύγχρονα αμερικάνικα παράγωγα τύπου Alter Bridge και έναν τραγουδιστή, ο οποίος δεν ασελγεί πάνω στην αγγλική γλώσσα και ξέρει και να τραγουδάει. Καλή αρχή κάναμε!"

 

 

Metal Invader

It was about time that I was involved with something different from all the brutal releases I reviewed in October. I’m referring to Breath After Coma from Athens, a two year old band, which released this Ep last April.

Its sound is influenced by bands from the southwest side of the Atlantic. We can find hints from the grunge scene, the mainstream new American rock scene and a touch of southern sounds. Orestes’ vocals strongly remind us of the grunge era, somewhat reminiscent of Bush’s Gavin Rossdale voice,  the mainstream part of the songs has to do with the radio-friendly structure and their catchy refrains and the southern sound can be traced on the riffs and the lead guitars in “Three” and “Fake Gun”.

The band’s performance is respectable in every aspect, especially if one considers that this is a debut album. The beautiful vocals play a catalyst part on this, being able to refrain from displaying the usual, annoying Greek accent, which has often in the past “damaged” the potential of many English-singing native bands. They sound natural, without unnecessary improvisations. The same goes with the songs. They are simple in build-up, pleasant and catchy. The band’s performance is highly professional, though the compositions are not demanding in terms of technicality. The sound is dirty enough to have a touch of garage-feel in it.

If I had to ask something from the band, in a future full-length release, that would be somewhat less narrow songwriting when it comes to structure and length (3:00-4:30). I found it very probable that the band could pull off nicely some experimental and diverse sound elements.

I’m not aware if any of the band’s songs are being played on the radio or in rock clubs, though I can find no reason why songs such as “Everyday King”, “Adoration” or “Betray Me” should not be heard by broad audiences.

4/6

Rock Overdose

Τα τελευταία χρόνια η ελληνική αγγλόφωνη ροκ σκηνή, κατά την ταπεινή μου άποψη, έχει εξελιχθεί πάρα πολύ. Είναι αρκετά τα συγκροτήματα τα οποία έχουν κομμάτια που κάνουν την διαφορά, που έχουν το δικό τους μουσικό προσωπικό στυλ, που ρε παιδί μου, δεν έχουν κάτι να ζηλέψουν από συγκροτήματα του εξωτερικού, και γι'αυτό και η συμμετοχή του κόσμου σε συναυλίες τοπικών συγκροτημάτων τα τελευταία χρόνια είναι πολύ μεγαλύτερη. Ανάμεσα στα συγκροτήματα, που θεωρώ πως θα μας απασχολήσουν στο μέλλον, είναι και οι Αθηναίοι Breath After Coma, που κυκλοφορούν το πρώτο τους ομώνυμο mini album.

 

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Οι Breath After Coma είναι μια, ας πούμε, νέα μπάντα. Δημιουργήθηκαν μεν πέρσι, αλλά τα μέλη τους ήταν ενεργά σε διάφορα συγκροτήματα τα τελευταία 2-3 χρόνια. Εδώ και ένα χρόνο, κυκλοφόρησαν ένα video clip για το τραγούδι Fake Gun, ενώ μέσα σε αυτόν τον χρόνο, έχουν εμφανιστεί στα περισσότερα μαγαζιά της Αθήνας, αλλά και σε πολλά φεστιβάλ.

 

Ακούγοντας το mini album των Breath After Coma, συναντώ πάρα πολλά στοιχεία τα οποία μου αρέσουν. Αρχικά, το είδος της μπάντας είναι ιδιαίτερα ωραίο: grooveάτο rock ‘n’ roll με grunge στοιχεία, που σου φέρνουν στο νου συγκροτήματα όπως οι Pearl Jam και οι Bush, χωρίς όμως να σου δίνουν την εντύπωση ότι αντιγράφουν ή μιμούνται κάτι, και αυτό φαίνεται και μέσα από τις συνθέσεις τους. Με μόνο 6 κομμάτια, μπορώ να πω πως η μπάντα με εντυπωσίασε αρκετά, καθώς τραγούδια όπως τα Fake Gun, Everyday King, Adoration και Betray Me, μου “κόλλησαν” στο μυαλό και βρήκαν τελικά την θέση τους και στο mp3 μου – χωρίς να υποβαθμίζω και τα άλλα 2 κομμάτια, Three και Four. Γενικά, και τα 6 κομμάτια του δίσκου είναι εξαιρετικά, με προσωπικά αγαπημένη στιγμή τους δίσκου το Betray Me, ενώ η παραγωγή – η οποία έγινε στο Λονδίνο στα Snap Studios, (η ηχογράφηση έγινε στα Lizard Sound Studios στην Αθήνα) – είναι πραγματικά εντυπωσιακή.

 

Σε γενικές γραμμές, το πρώτο εγχείρημα των Breath After Coma είναι πάρα πολύ επιτυχημένο. Είναι μια δουλειά που βάζει αρκετά καλές βάσεις για την μετέπειτα πορεία τους, η οποία, αν συνεχίσουν έτσι, θεωρώ πως θα είναι εξαιρετική.


Βαθμολογία : 80/100

Kourdistiri.gr

Τα τελευταία χρόνια θα μπορούσα να πω, πως η ελληνική Rock σκηνή, στα μάτια μου τουλάχιστον, έχει αρχίσει να αναπτύσσεται με γρήγορους ρυθμούς.
​ Ήδη έχουμε αρκετές μπάντες οι οποίες μας δείχνουν ότι αξίζουν, τόσο από τους δίσκους τους, όσο και από τις live εμφανίσεις τους, οι οποίες είναι συχνότερες, αλλά και ο κόσμος που τις παρακολουθεί περισσότερος.
Οι Breath After Coma, είναι ένα παράδειγμα τέτοιας μπάντας και το δισκογραφικό ντεμπούτο τους με το ομότιτλο mini album, φαίνεται να είναι πολύ δυνατό.

Πριν ξεκινήσουμε όμως για τα κομμάτια πρέπει να αναφερθεί πως όλα είναι εξίσου δυνατά και θα δυσκολευτεί κανείς να βρει το “δικό του” αγαπημένο μέσα από τον δίσκο.
Ο δίσκος ανοίγει με το “Every Day King ο οποίος δείχνει επιρροές από Pearl Jam, ένα δυνατό και καλό κομμάτι, ότι πρέπει για να ανοίξει ο δίσκος!
Εν συνεχεία, μπαίνει το Adoration, μια power μπαλάντα, στην οποία, όπως και στο Every Day King ο τραγουδιστής μας έδειξε πως κατέχει σωστά την αγγλική γλώσσα.

Στο Three ακούμε ηλεκτρικές κιθάρες σε ρυθμούς blues ενώ στο Four το εναρκτήριο classic rock riff που στη συνέχεια συνυπάρχει και δένει με πιο μοντέρνα στοιχεία, καθιστά το κομμάτι ισοδύναμο με τα υπόλοιπα, αν και μόλις 1:46 λεπτά.
Προσωπικό αποκορύφωμα του δίσκου είναι το Betray Me, πολύ όμορφη μπαλάντα η οποία θα φέρει στο μυαλό μας Stone Sour, ίσως από τις καλύτερες μπαλάντες που έχουμε ακούσει από την ελληνική rock σκηνή, πάντα κατ’ εμέ φυσικά.
Ο δίσκος τελειώνει με το Fake Gun, και τελειώνει όπως άρχισε, με ένα πολύ δυνατό κομμάτι το οποίο θα μας “αφήσει με την γλύκα στα αυτιά”. Κομμάτι για το οποίο κυκλοφορεί και lyric video, και φαίνεται πως είναι το hit της πρώτης τους δουλειάς.
Σε γενικές γραμμές είναι μία πολύ ωραία και αξιοπρεπέστατη παραγωγή, και αυτό που πετυχαίνουν με μεγάλη επιτυχία είναι να μην μπορεί κάποιος να τους παρομοιάσει εξ ολοκλήρου με άλλη μπάντα. Οι Breath After Coma ήρθαν να αφήσουν το δικό τους στοιχείο, και αν συνεχίσουν έτσι το σίγουρο είναι πως θα μείνουν κιόλας.

Πιο κομμάτι από τον δίσκο τους κέρδισε μια θέση στην δική σας Playlist?